မြန်မာနိုင်ငံတဝှမ်း တိုက်ပွဲများ ပြန့်ပွားသည့်အခြေအနေ

မြန်မာနိုင်ငံတဝှမ်း တိုက်ပွဲများ ပြန့်ပွားသည့်အခြေအနေ

၂၀၂၁ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ တော်လှန်ရေးစစ် coup အပြီးမှစ၍ မြန်မာနိုင်ငံတွင် စစ်အာဏာရှင် ဆန့်ကျင်ရေး တိုက်ပွဲများသည် တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့သည်။ မူလက စတင်စဉ်တွင် သီးခြားဖြစ်သော ဆန္ဒပြမှုများနှင့် သုံးစွဲမှုများသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့အခါတွင် အမျိုးသားတစ်ရပ်လုံးအတွက် Guerrilla စစ်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ Ethnic Armed Organizations (EAOs) အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့များ (PDFs) စသည်တို့က Guerrilla စစ်ဗျူဟာများကို အသုံးပြု၍ စစ်အာဏာရှင်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် Guerrilla စစ်ပွဲများသည် မြန်မာနိုင်ငံတဝှမ်း မည်သို့ ပြန့်ပွားလာသည်ကို ရှာဖွေသုံးသပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ သက်ရောက်မှုများနှင့် ရှေးရှုချက်များကိုပါ ချပြမည်ဖြစ်သည်။

စစ်အာဏာရှင်ကျူးလွန်ပြီးနောက် Guerrilla စစ်ပွဲအထွက်

၂၀၂၁ coup မဖြစ်မီက မြန်မာနိုင်ငံသည် အနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်ခဲ့သော တိုက်ပွဲများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး Ethnic Armed Groups များသည် အလိုအလျှောက်ပိုင်ခွင့်များကို တောင်းဆိုနေသည်။ အထူးသဖြင့် Karen National Union (KNU), Kachin Independence Army (KIA), Arakan Army (AA) စသည်တို့သည် စစ်တပ်နှင့် ရှည်လျားစွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၂၀၂၁ coup ဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် တိုက်ပွဲများသည် ပိုမို ပြန့်ပွားလာခဲ့ပြီး အစိုးရပြည်သူများကလည်း သေနတ်ကိုင်လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်လာခဲ့သည်။

Junta အာဏာသိမ်းပြီးနောက် မြန်မာ့စစ်တပ်သည် ဆန္ဒပြသူများကို နှိမ်နင်းမှု ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ရက်စက်မှုများကြောင့် ပြည်သူများက Guerrilla စစ်ပွဲများ ဖြင့် အာဏာရှင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စတင်ခဲ့သည်။ Junta ၏ လက်နက်ကြီးမားမှု ကို တိုက်ဖျက်ရန် Guerrilla စစ်ဗျူဟာသည် အလွန် အသုံးဝင်သည်ဟု Resistance များက ယုံကြည်ခဲ့သည်။ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားသော တိုက်ပွဲများကို အားမပေးဘဲ၊ ရုတ်တရက် ထိုးစစ်ဆင်ခြင်း၊ ဝင်ဆံခြင်း၊ လက်နက်စခန်းများ ဖျက်စီးခြင်း၊ လမ်းခြေဖျက်ခြင်း စသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ Junta ကို တိုက်ခိုက်နေသည်။

ဗဟိုမြန်မာဒေသများသို့ Guerrilla စစ်ပွဲ ပြန့်ပွားခြင်း

အထူးသဖြင့် Sagaing နှင့် Magway တို့တွင် Guerrilla တိုက်ပွဲများသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ယခင်က ဤဒေသများသည် ငြိမ်းချမ်းမှု ရှိသော်လည်း ယခုအခါ PDF များ၏ ခိုင်မာသော ချုပ်ကိုင်မှု အောက်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ Resistance များသည် ရာသက်ပန် သမားများ၊ ကျောင်းသားများနှင့် ဆန္ဒပြသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ Junta ၏ စစ်ကောင်စီအဖွဲ့များ၊ လမ်းစဉ်များ၊ စစ်ဌာနချုပ်များ ကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးစစ်ဆင်လျက်ရှိသည်။

စစ်တပ်သည် လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများ၊ ရွာများကို မီးရှို့မှုများ၊ လူသတ်မှုများ ပြုလုပ်၍ Resistance များကို ဖျက်သိမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း Guerrilla စစ်ပွဲများသည် နေ့စဉ် ပိုမို ပြန့်ပွားလျက်ရှိသည်။

Ethnic Armed Groups များ၏ စစ်ဆင်ရေး ပိုမို ပြင်းထန်မှု

Ethnic Armed Groups များသည်လည်း Junta ကို တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမို တိုးမြှင့်လာသည်။ KIA (Kachin Independence Army)၊ KNLA (Karen National Liberation Army) နှင့် AA (Arakan Army) တို့သည် Junta ၏ စစ်ဘက်တပ်စွဲမှုများ ကို အရှိန်မြှင့်လျှက် ရှိသည်။ Shan State တွင် Ta’ang National Liberation Army (TNLA)၊ Myanmar National Democratic Alliance Army (MNDAA) တို့သည် ပူးပေါင်း၍ Junta ၏ တပ်စွဲနေသည့်မြို့များကို သိမ်းယူလာကြသည်။

မြို့ပြဒေသများတွင် Guerrilla တိုက်ပွဲ

Yangon, Mandalay တို့တွင် Resistance အဖွဲ့များက မဟာဗျူဟာ အတိုက်အခံများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ Junta အဖွဲ့ဝင်များ၊ စစ်ဌာနချုပ်များ၊ လုံခြုံရေးဌာနများ ကို ပစ်ခတ်ခြင်း၊ ဗုံးခွဲခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ Junta သည် မြို့တွင်း စစ်တပ်များ ပိုမို ချထားရန် လိုအပ်လာသဖြင့် ဂျူနတာ စစ်အင်အားကို နယ်မြို့များတွင် ကျဆင်းစေပါသည်။

Guerrilla စစ်ပွဲ၏ ရလာဒ်များ

Guerrilla စစ်ပွဲသည် Junta အစိုးရအတွက် အထိအခိုက်ဆုံး ဖြစ်လာ ပြီဖြစ်သည်။ စစ်သားထောင်ချုပ်များ၊ သေဆုံးမှုများ၊ သစ်ပင်ပေါ်လွှဲခြင်းများ ကြောင့် Junta သည် အင်အားနည်းပါးလာ သည်။

သို့သော် ပြည်သူများအတွက်လည်း ထိခိုက်မှုများ များပြားနေသည်။ စစ်တပ်သည် ရွာများကို မီးရှို့ခြင်း၊ လူသတ်မှုများ၊ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်လျှက်ရှိသည်။ လူပေါင်း ၂ သန်းကျော် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်လာ ပြီဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ အနာဂတ်

Guerrilla တိုက်ပွဲများသည် နောက်ထပ် တစ်နှစ်အတွင်း ပိုမို ပြင်းထန်လာမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ Junta ၏ အာဏာကို တဖြည်းဖြည်း လက်လွှတ်ဆုံးရှုံး လာပြီး Resistance များသည် အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခြေအနေသို့ ချဉ်းကပ်လာ ခဲ့သည်။

သို့သော် မြန်မာနိုင်ငံသည် တည်ငြိမ်သော နိုင်ငံရေးဖြင့် ပြန်လည်အနာဂတ်တစ်ခု ရရှိနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ မသိသာသေးပါ။ အာဏာရှင်စနစ် ပြုတ်ကျပြီး တကယ်လူထုအလိုက် ဖက်ဒရယ် ဒီမိုကရေစီ စနစ် တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းသာ နိုင်ငံသားများ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။